ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΖΑΡΑΤΟΥΣΤΡΑ

Της Ελεάνας Ζιάκου

Μια πολιτική αλληγορία

 

ΖαρατούστραΟ Ζαρατούστρα ξύπνησε με βαρύ κεφάλι. Το μήνυμα του προφητικού ονείρου που ’χε δει, του προκαλούσε τέτοιο πόνο στους κροτάφους, που εκείνη τη στιγμή νόμιζε ότι θα γεννούσε όπως ο Δίας γέννησε την Αθηνά. Έπρεπε να σκοτώσει τον Αντι – Ζαραθούστρα, αυτόν τον κήρυκα – τέρας που με τη δυνατή και τσιριχτή φωνή, διαλαλούσε με το τύμπανό του ότι ο Ζαρατούστρα δεν ήταν ο πολυπόθητος Υπεράνθρωπος, αλλά ένας φαντασμένος που περνιέται για ιεραπόστολος και που έχει ως σκοπό να μεταμορφώσει τους κωμικούς σε κότες, να βυθίσει τον κόσμο σε «τυφλό σκοτάδι” και να επιβάλλει ένα νέο καθεστώς κανόνων για τη χρήση των ευφημισμών.

Θυμήθηκε τον Οιδίποδα· τον Οιδίποδα-όνειρο, Οιδίποδα – παιδί, Οιδίποδα – βασιλιά… Στο τέλος, παρά τα απατηλά παιχνίδια της μοίρας επικράτησε ο πατροκτόνος Οιδίποδας του ονείρου. Και αν οι δικοί του «ζαρατούστριοι», όπως και ο βοσκός του Οιδίποδα δεν υπακούσουν στις δικές του εντολές και δεν φονεύσουν τον Αντι-Ζαραθούστρα; Και αν αυτός συνεχίσει να χτυπά ανενόχλητος το τύμπανο του; Άραγε γιατί φοβόταν τόσο πολύ τον Αντι – Ζαρατούστρα; Στο κάτω κάτω είχαν βγει και οι δυο από τα σπλάχνα της ίδιας μάνας, έπαιζαν μαζί, μαζί μοιράζονταν τα παιχνίδια, μαζί βριζόντουσαν, πιάνονταν στα χέρια και ύστερα συμφιλιώνονταν ενώνοντας τα δάχτυλα τους. Όπως όλα τα παιδιά, υποδύονταν τον κλέφτη και τον αστυνόμο, τον δικαστή και τον δικαζόμενο, έπαιζαν χαλασμένο τηλέφωνο, πετάει πετάει ο γάιδαρος, τους κωμικούς Όλιβερ και Σταν Λόρελ (Oliver & Stanley), τραγουδούσαν την Τιτίνα του Τσάπλιν που μοίραζε ασπιρίνες.

Κατά τη διάρκεια του Λυκείου, ο Ζαρατούστρα ένιωθε πως απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ από τον δίδυμο αδερφό του. Διάβαζε ανελλιπώς, για τη λογοτεχνία και την αρχαία ελληνο-ρωμαϊκή  φιλοσοφία, τόσο που πρήζονταν τα μάτια του. Για τους αυτοκράτορες, τη ζωή των φημισμένων ηγετών, τα κατορθώματα τους, τους έρωτες, τις ίντριγκες, για τις τελευταίες ημέρες της Πομπηίας και το ηφαίστειο που μπορεί να ξυπνήσει ξανά. Ενώ εκείνος λικνίζονταν σε πολιτικά όνειρα, ο Αντί – Ζαρατούστρα, βυθιζόταν όλο και περισσότερο στη συκοφαντία και στις ραδιουργίες. Κατά τους ψυχολόγους, η συμπεριφορά του συνιστούσε ένα είδος αμυντικού μηχανισμού, για να αμαυρώσει κατά κάποιο τρόπο τη φήμη του αδελφού του. Η δυσφήμιση και η αγοραία γλώσσα αποτελούσαν τα μόνο όπλα του για να καταδείξει στον «υπεράνθρωπο» ότι η ελευθερία του, αν και σκάρτη, «είναι αυτό που είναι» και ότι η αντίδραση του αδελφού του, προκαλούσε πιο πολύ την «αντιδραστική, επαναστατική και ανατρεπτική” του φύση.

Ο Ζαρατούστρα αισθανόταν σαν ένα αναποδογυρισμένο φλιτζάνι, με ένα ενοχλητικό δάχτυλο να πιέζει παντού το μαύρο παχύ κατακάθι του καφέ που βρίσκονταν στον πάτο και να του μαρτυρά για τους εχθρούς, τους κατασκόπους, τις οχιές και τα φίδια που τον έζωναν από παντού. Ο πάτος του φλιτζανιού ήταν ένα πηγάδι όπως και οι εφιάλτες του. Πήρε μια εφημερίδα και άρχισε να την ξεφυλλίζει με τον πρωινό καφέ του. Άρχισε να διαβάζει: «Και τι είναι η ελευθερία; Δεν μπορούν να συμβιβαστούν μεταξύ τους οι ελευθερίες… Η ελευθερία είναι μια έννοια αυτοαναιρετική, που παράγει ανελευθερία. Η ελευθερία είναι μια έννοια πολεμική που γεννά την ανάγκη ύπαρξης του δικαιώματος του αυτοπροσδιορισμού. Η ελευθερία είναι μια έννοια κυριαρχική γιατί η κυριαρχία ισοδυναμεί με τον περιορισμό των ελευθεριών των άλλων. Η ελευθερία είναι μια έννοια αποφατική, αφού σου δίνει τη δυνατότητα (την ελευθερία!) να αρνηθείς. Η ελευθερία είναι μια έννοια απατηλή, διότι δεν είναι μια πραγματική κατάσταση. Η ελευθερία είναι ένας μύθος και ο μύθος είναι ψυχολογικό γνώρισμα του ανθρώπου. Η ελευθερία είναι ο επαναστάτης Εωσφόρος, ο οποίος δεν  σαγηνεύτηκε από τα διαφθαρτικά δώρα του Θεού και επέλεξε «καλύτερα μια κόλαση εν ελευθερία παρά έναν παράδεισο εν αιχμαλωσία». Η ελευθερία είναι λαιμαργία, απληστία, στομάχι, κοιλιά, ένα γήπεδο ποδοσφαίρου όπου επιλέγεις εσύ το γήπεδο, τους παίκτες, τους κανόνες του παιχνιδιού, την κίτρινη και την κόκκινη κάρτα. Ο Ζαρατούστρα είναι ένας αντι – Ζαρατούστρα”

Τάδε έφη Ζαρατούστρα…

Μτφρ. από αλβ: Ν. Θαλασσινός

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση