ΟΙΟΝΕΙ ΕΟΡΤΗ

Ποιήματα του Αριστοτέλη Σπύρου από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή του, «Άρρητος Έρως».

ποιήματαΟ Αριστοτέλης Σπύρου είναι Καθηγητής Γλωσσολογίας στην Έδρα Ελληνικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Τιράνων. Γεννήθηκε στο Φοινίκι (1963). Παράλληλα με το πολυσχιδές επιστημονικό του έργο, έχει ασχοληθεί και με την λογοτεχνία. Έκανε την αρχή στην εφημερίδα «Λαϊκό Βήμα» με ποίηση και πεζογραφία, αλλά και με δημοσιογραφήματα. Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές: «Στην ερωτική γιορτή» (Alcaeus: 2001) στα αλβανικά, «Ημερολόγιο της εποχής του λίθου» (Alcaeus: 2008) στα βουλγαρικά (σε μετάφραση της Τόνκα Γκεοργκίεβα). Ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες ανθολογίες. Έχει μεταφράσει ελληνική ποίηση στην αλβανική: τα «Άπαντα Ποιητικά» του Καβάφη (Pegi: 2010), την «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη (Onufri: 2014) κ.ά.

 


Άρρητος Έρως


 

ΛΕΞΕΙΣ….

Οι λέξεις είναι βηματισμοί
στα μονοπάτια της γνώσης.
Κάθε λέξη στοχεύει μια πόρτα
που οδηγεί στον κρημνό ενός κόμματος,
στο αδιέξοδο μιας τελείας.
Και προβάλλει ξαφνικά
μια σωτήρια πρόταση
που οδηγεί με ασφάλεια
στην αντίπερα όχθη της σκέψης.

 

ΜΕΣΑ

Αυτό το ποίημα είναι για σένα.
Μέσα του μένεις εσύ,
εγκλωβισμένη στους στίχους του.

Ό, τι κι αν κάνεις
Δεν μπορείς να δραπετεύσεις.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ….

Κάθε μέρα κυνηγάμε τις λέξεις
στη ζούγκλα του λόγου,
κι αφού τις σημαδεύουμε,
χωρίς να το συνειδητοποιούμε,
τις θανατώνουμε.

 

ΟΙΟΝΕΙ  ΕΟΡΤΗ

Η φιλολογική εκδήλωση του θαυμασμού
δεν είναι σεξουαλικότητα.
Θεώρησέ το μια ατυχία επιλογής
ενός πολέμιου της μοναξιάς.

Σου πέταξαν ένα κομμάτι δημοσιότητας
που δηκτικά χειρίζεσαι αποσυρμένος σε παγωμένη γωνιά
με μια υπόκρουση φροϋντιανής περισυλλογής.

Όλες οι γιορτές τελειώνουν γρήγορα
ιδού, άρχισαν ήδη να σβήνουν τα φώτα.

 

ΔΙΑΚΟΠΗ

Τόσο άδικο να σκοτώνεις το παρελθόν
αβίαστα, μ’ ένα απλό κλικ,
σβήνοντας ιστορικά συζητήσεων
εκμηδενίζοντας κάθε παρελθούσα στίξη
ένα χαμένο μαύρο κουτί του υποσυνείδητου.

Τώρα δεν είσαι πουθενά
ή μάλλον δεν θέλεις να είσαι.
Αφού κι αυτή η πράσινη κουκκίδα παραμένει νεκρή.
Άδικο να ’σαι τόσο κοντά στον κόσμο
τόσο μέσα στον κόσμο
και να καλύπτεσαι με τόσο πολλή μοναξιά.

Τουλάχιστον να μιλούσαμε για τον καιρό.

 

ΕΙΚΟΝΑ ΗΧΟΥ

Η φωτογραφία της φωνής σου
στον καθρέπτη του χρόνου,
ο απόηχος της εικόνας
στο φαράγγι της κρίσης
ο ενδοιασμός
στις προσφορές του Εωσφόρου
για παραδεισένια κόλαση
η παράβλεψη του επερχόμενου ολέθρου
για χάρη του ανέμελου παρόντος.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Είσαι φωτογραφία
τόσο καθαρή,
καλοδουλεμένη, ρετουσαρισμένη
μέχρι την πιο ασήμαντη λεπτομέρεια.
Ωραία
σαν πειρασμός,
ένα ολοκαίνουργο προϊόν που ακόμα δεν κυκλοφόρησε.
Δεν χρειάζεσαι διαφήμιση.
Η μόνη ατέλεια που μένει:
Σου λείπει η λεζάντα.

***

Είσαι τόσο τέλεια
άψογα ωραία
μέσα στο εικονικό σου κάλλος,
σε βαθμό που δεν έχεις
κανένα είδωλο να μακαρίζεις.
Όλες οι φιλοφρονήσεις
τώρα πια
σου ανήκουν.

 

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΦΙΛΙΑ

Κάθε κλικ κι ένας φίλος
στον μακρύ κατάλογο
κάθε κλικ μια μικρή απόκτηση
στην ψευδαίσθηση της μοναξιάς.
Τσατ, διάλογοι,
λαθραία γραφήματα,
βιαστικές συντμήσεις
οδεύοντας σε διαδικτυακές λεωφόρους
στοχεύοντας αόρατους αποδέκτες,
τους φαινομενικούς φίλους.
Κάθε απάντηση
είναι επιβεβαίωση
της επέκτασης του εγώ.
Κάθε διάλογος
είναι ένα βήμα
προς την αποκάλυψη του άλλου μας εαυτού.

 

ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Εγκλωβισμένος στο αδιέξοδο της σιωπής
ψάχνοντας διόδους που οδηγούν με ασφάλεια
προς άγνωστους προορισμούς
που παραμένουν εντούτοις σαγηνευτικό μυστήριο
επιφυλάσσοντας το ευμενές μέλλον
ή την καταστροφή.
Χρειάζεται τόλμη,
ασυμβίβαστη με την αναμονή.
Η υπομονή ανήκει στους άτολμους,
τους επισήμως επιτυχείς.

 

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Print this pageEmail this to someone

Αφήστε μια απάντηση