ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ

Μια ενότητα από την ποιητική συλλογή του Γιάννη Γέρου, Ξεκούμπωτοι θεοί που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη.

καθρέφτεςΟ Γιάννης Γέρος κατάγεται από την Τσερκοβίτσα των Αγίων Σαράντα. Έχει εκδώσει τις συλλογές: Η βόρεια συμφωνία (Εκδόσεις του Φοίνικα, 2008), Το αρχοντικό των ανέμων (Εκδόσεις του Φοίνικα, 2009), Τα γεφύρια της αβύσσου (Εκδόσεις Αγγελάκη, 2010), Ξεκούμπωτοι θεοί (Αγγελάκη, 2012).

 

 

 

 


ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ


     

Όταν ένα δάκρυ
από της αυγής το μάτι πέφτει,
η ζωή τον ήλιο βλέπει
σε τρισδιάστατο καθρέφτη…

 

Α

Περπατάω με ένα μεγάλο
καυτό βλέμμα στην πλάτη
και πιστεύω πως ήταν μαζί μου εκεί
με το άναμμα ενός κεριού πριν την ευχή
στο ραντεβού, πριν την αγάπη,
πριν τη ζωή πάνω από του μωρού το κρεβάτι,
πριν από το θάνατο στο μνήμα της μητέρας,
στο γλυκό χαμόγελο πριν από το ψέμα,
στο νέο μου σπίτι, πριν να χτιστεί.

Σημαδεμένος διαβάτης,
σ’ έναν ουράνιο καθρέφτη πελάτης.

Β

Στις βαρυχειμωνιές, πάνω στα όρη μου
σαν κλέφτες
σε βράχους σκοτεινούς λαμποκοπούν υδάτινοι
καθρέφτες.

Και δύο φορές βαθύτερα στα βάθη της σιωπής
φαντάζουν τα θεριεμένα θέμελα
του σπιτιού μου.
Και δύο φορές μακρύτερα τρέχουν
τα όμορφα φεγγάρια μου.
Και δύο φορές βορειότερα ναυαγούν στα κύματα
τα δρύινα καράβια μου.
Και δύο φορές νοτιότερα, ανθόκηπους ποτίζουν
με το άγιο μύρο οι θεοί μου.

Μονάχα μια γερακίνα βλέπει
γαλαζοπράσινους ουρανούς
πάνω από το φλοιό του αργύρου.

Γ

Πάνω από το κεφάλι μας οι αέρινοι καθρέφτες,
τι να λένε άραγε μες το χρυσό στεφάνι;

Τους έστειλα την παρθενιά του βλέμματος
πριν τελικά καθίσει στα μάτια του ορίζοντα.
Τους έστειλα τη λάμψη του φεγγαριού
πριν γίνει όνειρο στην αγκαλιά του βρέφος.
Τους έστειλα το τρεμουλιαστό βήμα της υπομονής
πριν γίνει δρόμος μακρύς στα άστρα.
Τους έστειλα την πίστη ακλόνητη
πριν έρθει και ριζώσει σαν μαχαιριά στα σπλάχνα.
Τους έστειλα την παλιά μου ήρεμη φωνή
πριν γυρίσει με όλες τις αστραπές
και τις βροντές του Δία.

Τελικά στεκόμαστε μπροστά ή πίσω
από τους διάφανους, αέρινους καθρέφτες
που μας προσπερνάνε;

Δ

Στο όνειρο είδα δράκο
με φωνή ανθρώπου, σώμα φιδιού, ουρά λιονταριού.
Σε παράλογο νησάκι
ξεσπλάχνιζε  το μικρό μου αγγελάκι.

δύο φίλοι μου κλέφτες
μου είπανε, να βρω τους μαγικούς καθρέφτες
που καίνε τα πλοία,
τους δράκους και όλα τα θεία.

Στο όνειρο, όμως, πάλεψα μόνος,
χωρίς τους κλέφτες, τους μαγικούς καθρέφτες.

Ε

Δίπλα μου Εσύ,
από τη μια άκρη ως την άλλη της τύχης.
Μέσα σε παλιά σκουτιά με ναρκωμένα όνειρα,
σε πέτρινα σκαλιά με αναμνήσεις.
Σε σήκωσα δειλά να περπατήσεις.

Λίγο πριν ξημερώσει
γύμνωσα, σκοτείνιασα
βγήκα στον εξώστη.

Τα τελευταία λεπτά της νύχτας
μάσησα σαν πεινασμένος επαίτης.
Στον ερχομό του ήλιου έγινα
ολόσωμος, ο φωτεινός σου καθρέφτης.

Στ

Σπασμένοι καθρέφτες τα μάτια σου
πλήγωσαν, μάτωσαν τα νιάτα μου.

Σπασμένοι καθρέφτες το βλέμμα σου
το Μάη παγώσανε στα χτένια του.

Σπασμένοι καθρέφτες σε καθρεφτάκια
οι μικρές σου σιωπές στα μονοπάτια.

Σπασμένους καθρέφτες της δικιάς σου ψυχής
κολλάει ο μόχθος μου μια ζωή.

Ζ

Αχνισμένοι καθρέφτες
η κλεισούρα του στήθος.
Τρυπάει τις ρώγες
η όστρια του οίστρου.

Αχνισμένοι καθρέφτες
τα χείλη σου.
Στα δάχτυλα ο σιρόκος
περνάει το δαχτυλίδι του.

Αχνισμένοι καθρέφτες
τα δικά σου μαλλιά.
Λιώνει ο πουνέντες
μες τα φιλιά.

Η

Παιχνιδιάρικος καθρέφτης το παραθύρι σου
με τα χίλια σήματα μπέρδεψε τον ήλιο μου.

Παιχνιδιάρικος καθρέφτης το κύμα σου
μου βούλιαξε στις θάλασσες το σώμα μου.

Παιχνιδιάρικος καθρέφτης τα μάτια του γλάρου
Αντικρίζουν την ώρα που θα σε ξαναπάρω.

 

 

 

Share on Facebook2Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Print this pageEmail this to someone

Αφήστε μια απάντηση