Ο «ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΑΣΤΗΡ» ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΓΕΩΡΓΟΥΤΣΑΤΕΣ

Στο άρθρο του για τις ανά τους αιώνες σχέσεις του χωριού Γεωργουτσάτες με τη Μονή Προφήτη Ηλία (ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΜΙΑΣ ΣΧΕΣΗΣ ΑΙΩΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΩ ΔΡΟΠΟΛΗ), ο κ. Φίλιππος Γιωβάννης αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στις υποστηρικτικές προς τους κατοίκους ανταποκρίσεις της εφημερίδας της Κωνσταντινούπολης «Ανατολικός Αστήρ» που κάλυπταν τις διαμάχες τους με τους μπέηδες του Αργυροκάστρου οι οποίοι προσπαθούσαν να σφετεριστούν την περιουσία της Μονής.
Στο παρόν άρθρο, παρουσιάζουμε μία από αυτές τις ανταποκρίσεις που μας επιτρέπει να ενημερωθούμε για το πώς ξεκίνησε το ζήτημα που απασχόλησε τους Γεωργουτσατινούς μέχρι να αναδειχτούν νικητές στη διαμάχη (μετά από σκληρούς δικαστικούς αγώνες).
Επίσης, έχουμε αναφορά στο χωριό Μουζίνα, στην κακή κατάσταση των δρόμων της περιφέρειας κ.α.

 

Αργυρόκαστρο, 20 Νοεμβρίου 1871

Ιδιαιτέρα αλληλογραφία του Ανατολικού Αστέρα

Εφημερίδα «Ανατολικός Αστήρ» Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 1871

 

02 Από την πρώτη του τρέχοντος μήνα μέχρι τη στιγμή αυτή που σας γράφω, βρέχει αδιάκοπα με συνέπεια να έχουμε πλημμυρήσει και αποκλειστήκαμε μη μπορώντας να βγούμε έξω. Η συγκοινωνία διεκόπη· οι δε νέοι δρόμοι της περιφέρειας, για τους οποίους τόσα υπέφεραν οι κάτοικοι δια της προσωπικής εργασίας, και τόσα δαπανήθηκαν από το Αυτοκρατορικό ταμείο, είναι αδιάβατοι και πραγματικός βόρβορος, ιδίως μάλιστα οι από το χωριό Μουζίνα μέχρι το «σκάλωμα των Αγίων Σαράντα» είναι ολοσχερώς αδιάβατοι· κι όμως, πόσες φορές δεν έγραψε η Εφημερίδα των Ιωαννίνων ότι ολοκληρωμένοι δόθηκαν στην κυκλοφορία για τις άμαξες!! 

Κι άλλες φορές γράφτηκαν πολλά για τα μη ληφθέντα κατάλληλα μέτρα ως προς την κατασκευή τους, που έγινε χωρίς την επιτήρηση ειδημόνων μηχανικών και από χέρια αδαών. Αλλά μήπως και η χάραξη των δρόμων έγινε από τους μηχανικούς, κατ’ ένα (και το αυτό) σχέδιο;  Μόλις οι χωρικοί τελείωναν την εργασία του δοσμένου σχεδίου από κάποιον απ’ αυτούς, να’ σου, ερχόταν άλλος και άλλαζε το σχέδιο, και ξεκινούσε νέα εργασία, νέοι κόποι, νέα δαπάνη, και όλα αυτά μάταια, δίχως κάποιο επωφελές  αποτέλεσμα.

 Μόλις είχαμε μάθει την άφιξη του νέου Γενικού Διοικητή Εξ. (εξοχότατου) Ρεούφ πασά στα Ιωάννινα, μόλις με αγαλλίαση ακούσαμε τα έξοχα πλεονεκτήματα, την φρόνηση και την ευγενή προς τους πάντες συμπεριφορά του, και να, ξαφνικά πληροφορηθήκαμε την ανάκλησή του και τον διορισμό, όπως λέγεται, του Εξ. Σαβφετ πασά, τέως Γεν. Διοικητή στην Πρισρένη.

– Αύριο, Κυριακή, ο Σ. (σεβασμιότατος) Αγ. Δρυινουπόλεως προτίθεται, όπως μαθαίνω, να συγκαλέσει στην Μητρόπολη συνέλευση των πολιτών Αργυροκάστρου. Όπως μπορώ δε να εικάσω, ο σκοπός της είναι η τακτοποίηση των σχολείων της πόλης, τα οποία στερούμεθα από καιρό. Το μεν Ελληνικό είναι διαλυμένο λόγω έλλειψης μαθητών, το δε αλληλοδιδακτικό για άλλους λόγους, όπως ο μη διορισμός δασκάλων. Για το αποτέλεσμα της συνέλευσης θα σας γράψω στη συνέχεια.

– Η οικοδομή του Ζωγραφείου συσσιτίου στο Κεστοράτι προχωρά. Χαίρονται τα άπορα και φτωχά παιδιά της πατρίδας και ευλογούν από τώρα το όνομα του ιδρυτή.

 Οι κάτοικοι του χωριού Γεωργουτσάτες, έως τώρα ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, γίνονται είλωτες των μπέηδων Οσμάν μπέη και Χουσείν μπέη, τα δε χτισμένα με δικά τους έξοδα σπίτια, γίνονται κτήματα των μπέηδων για τον απλούστατο λόγο ότι κατέχουν στην περιφέρεια του χωριού τούτου 500-600 στρέμματα καλλιεργήσιμης γης. Οι αποδείξεις για την πληρωμή εκδόθηκαν, ο δε αντιστεκόμενος να τις λάβει εισπράκτορας του χωριού, βρίσκεται στη φυλακή, το δε μοναστήρι του προφήτη Ηλία, το οποίο έχει στην περιφέρεια αυτή πέντε χιλιάδες στρέμματα γης, αμπελώνες, κήπους, εκτεταμένα δάση, το οποίο έχει και διαθέτει βασιλικά φιρμάνια για τα δικαιώματά του επί του χωριού, αποκλείεται ολοσχερώς και περιορίζεται εντός στενότατων ορίων· – μάταια λοιπόν και τα βασιλικά  διατάγματα, μάταια και τα νεότερα διατάγματα, μάταιο και το αίτημα  του Αρχιερέα να ληφθούν υπόψη τα έγγραφα του μοναστηριού, και όλ’ αυτά για χάρη των μπέηδων, οι οποίοι έλαβαν την κατοχή με ένα και μόνο μπουγιουρντί του Εμίν πασά. Άραγε θα υπερισχύσουν τέτοιοι άδικοι σφετερισμοί, έναντι της δικαιοσύνης της Σεβ. Αυτοκρατ. Κυβέρνησης; Αδυνατούμε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο.   

 Οι πρόκριτοι των χωριών Ζέη (Zhej) και Λιάρα (Liar) αφού απολύθηκαν με ατομική εγγύηση από τη φυλακή για τις γιορτές, μετά από μεσολάβηση του Αρχιερέα, επέστρεψαν και πάλι και περιφέρονται στους δρόμους του Αργυροκάστρου (εκτός κι αν πάλι σήμερα φυλακιστούν αυθαίρετα). Αφού δάρθηκαν, βρίστηκαν, ατιμάστηκαν, απήχθηκαν δέσμιοι σαν κακούργοι, γιατί τέλος πάντων δεν τους δικάζουν νόμιμα, αλλά τους φυλακίζουν δίχως δίκη; Έτσι λοιπόν εξηγούν εδώ το ακόμα νωπό απ’ τη μελάνη αυτοκρατορικό φιρμάνι, και την έντυπη εγκύκλιο του υψηλοτάτου πρωθυπουργού; Έτσι εννοούν εδώ την ίση απονομή δικαιοσύνης; Ας τους δικάσουν πρώτα νόμιμα, και όταν καταδικαστούν, επίσης νόμιμα, δεν φέρνει κανείς αντίρρηση. Ενόσω όμως φυλακίζονται δίχως δίκη, ο καθένας δικαιούται να μπαίνει σε υποψίες.

Μεταγλώττιση από την καθαρεύουσα: Ν. Θαλασσινός

 

Φωτογραφία άρθρου: Μονή Προφήτη Ηλία, Γεωργουτσάτι.
Πηγή:  georgoutsates-deropolis.gr

 

 

 

Share on Facebook82Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Print this pageEmail this to someone

Αφήστε μια απάντηση